By Communarios

Με την συγκυρία της πανδημίας, την χυδαία εργαλειοποίησή της απο τα κράτη ως ανδρείκελα των αγορών, τα μεγέθη και οι χρήστες - μετοχές του διαδικτύου μεταβάλλονται σε ακόμα ισχυρότερο κινητήριο μοχλό του καπιταλισμού, καθώς ταυτόχρονα προβάλλουν και οι άμεσα συνδεόμενες μεταξύ τους σχέσεις, με:

Επενδύσεις δημιουργίας datacenter της Microsoft στην Ελλάδα

Με την ψηφιοποίηση του κράτους κόστους άνω των 6 δισ.

Με το click away

Με την GovApp η νέα ψηφιακή πλατφόρμα για ανοιχτά δεδομένα

Με την έκτακτη τηλεκπαίδευση ως μόνιμη κανονικότητα για το μέλλον  

Με την Αρχή Πιστοληπτικής Αξιολόγησης και την περιθωριοποίηση ολόκληρων κοινωνικών ομάδων, από τη νέα υπηρεσία που έρχεται οσονούπω, δομημένη πάνω στα ίδια μοτίβα ελέγχου μέσω λογισμικών και υπό τη μορφή της «προληπτικής συμμόρφωσης» που θα δημιουργήσει εξατομικευμένο προφιλ για κάθε ιδιώτη ή επιχείρησης με βάση την συμπεριφορά του ως προς την πληρωμή των οφειλών του και αρκετά ακόμα. Ολα αυτά καθιστούν επιτακτικά την ανάγκη, να πάρουμε άμεσα θέση ως ενεργοί πολίτες- κυβερνοπολίτες, μέσα στο καθεστώς των επαναλαμβανόμενων lockdown.

Το τελευταίο τραγούδι για 2020. Μια παραλογή 13 λεπτών, 156 στίχων και 1300 λέξεων. Πιο δύσκολο κι αντιεμπορικό δε γίνεται. Με τις υγείες σας Παραγωγή, στίχοι, παρουσίαση, ηχοληψία & μίξη: B.D.Foxmoor Ηχογραφήθηκε στο πόδι, στη βεράντα στη Ξηρονομή. Talkback 2020

« Πού γέρνεις αδερφέ μου; Πού αναπαύεται η οργή σου; Στης ντροπής, ούτε που κοντοστάθηκες το πρώτο το σκαλί. Αιώνες τώρα, εκεί που φτύνεις είναι γη σου κι έχουν τη μυρωδιά των άταφων νεκρών οι ντροπαλοί. Τον ορίζοντα που κοιτάς, δε τον ζωγράφισε ανθρώπου χέρι, ούτε η βροχή έκανε χώρο στον ήλιο για μια δράκα στάρι. Ούτε η αγάπη μέριασε, για λίγο αντίδωρο κι ένα αγιοκέρι. Ούτε το δάκρυ ζήλεψε φυλακισμένη μέλισσα σε κεχριμπάρι. Από τα γεννοφάσκια σου, βαριές ευχές σε στόλιζαν για να μη λείπει ποτέ η φωτιά απ΄το περίγραμμα σου. Τύχη σε γιόμιζαν, ξέραν που τόξευαν κι όλα όσα ξόρκιζαν για να ‘χεις παραβλάσταρο το φόβο και πίκραμα σου. Κι η λευτεριά σου, των αδούλωτων το μόνο σημαδούρι, πώς και σου φάνταζε λίθος ασήκωτος του λογισμού; Πώς και σε τρόμαζε ο βοριάς σκίζοντας σου το ανεμούρι κι ο ήχος του νερού, στη στενοποριά του ποταμού; Μάλλον κάποιος δεν πρόκαμε ν΄αποσώσει την ευχή του. Δε σου εξήγησε πως τα επιμύθια δε ‘ναι για χόρταση πως το σκοτάδι χρωστάει στην αμφιλύκη την ατίμωσή του κι ότι οι άγγελοι παραθερίζουνε πια στην κόλαση. Τριγύρω σου οι αξύπνητοι ιδρωκοπούν για σένα. Διαρκώς μαζεύουνε, φόβους στα πόδια σου αποθέτουνε. Σε κάθε επιστροφή τους έχουν τα μαύρα τα πανιά κατεβασμένα. Θρασεύουνε, όλο και πιο πολύ σε ξεπαστρεύουνε. Τώρα σου απόμεινε των καιρών η σκοτεινιασμένη όψη. Το νεκροκέρι που βαστάς είναι δικό σου ψώνι. Οι παραστάτες φυλακάτορες σ΄έχουν πετσοκόψει. Αν βρει η μαυράδα απλοχωριά, αιώνιο γίνεται καψόνι. Εμείς οι δυό, πώς και βρεθήκαμε στην ίδια λόχμη; Κάθε ανάσα μου τους μοιάζει αντιμιλιά, Καλά καλά δε ξέρεις ποιο έχω παρανόμι Γιατί είχες φύγει πριν του πετεινού τη δεύτερη λαλιά. Κι είχα τόσα να σε ρωτήσω Πού κρυφτήκανε τα όνειρα που ξεχειλίζανε την πλάση; Στο βυθό της σκέψης μου λύπες γιατί σωριάζονται; Πώς κι η λιόντισσα ψυχή σας τόσο καλά τα ‘χει ζυγιάσει; Γιατί οι ακάματοι, αγριάρμενοι, λατρεύουν να διχάζονται; Γιατί του χρόνου οι άπραγοι διαβάτες την ασφάλεια διαλέγουν; Κι εμάς, γιατί της λευτεριάς προαιώνιοι πόθοι μας θεριεύουν; Γιατί οι θλιμμένοι στους γελαστούς πάντα αντιλέγουν; Και γιατί οι πονηροί, οι τωρινοί, τη μνήμη μας κουρσεύουν; Μπορώ να σε ρωτάω μέρες, χωρίς μια απάντηση να πάρω. Μόνη μου δικαίωση η βουβαμάρα και των ματιών σου το χαμήλωμα. Ξέρεις πως το ‘χω εύκολο να σε κοντράρω, να σε σοκάρω, αρνούμαι όμως στην ιερά σινδόνη σου να γίνω αποτύπωμα. Ο άνθρωπος ο ελευθερόστομος ποτέ δεν ειρηνεύει. Πολλές φορές θρηνεί όσους γλυτώσανε από σας κι από το θάνατο. Στα λεύτερα διαλείμματά σου δεν καθρεφτίζεται, δε χωρατεύει. Δρομάρι δεν ανέχεται, ζει στο αμετάβλητο και στο απαράβατο. Γίνεται ρείθρο βαθύ κι η φωνή της πέρα άκρης. Σιωπή κλειστού κουκουναριού και στουρναρόπετρα συνάμα. Θεογονίας ευωδιά, χυμός αμπελιού της Άσκρης. Ξέχειλη λήκυθος απ’ της ελιάς το επίγειο θάμα. Τη στερνή μέρα του φόβου προσδοκάει με υπομονή και στη μυλόπετρα του χρόνου αλέθει όλες τις χαρές του. Γίνεται θυμάδα μπαρουτιού κι ωδή στην επικούρεια ηδονή. Δεν τον βρίσκει χαραμέρι μ’ άλυτες τις διαφορές του. Όπου το απόσκιο κεραμώνει, νύχτες λευτερώνει. Είναι μπουκέτο με σπαραγμούς και της αδικίας βρούχος. Πνεύμα ασκλάβωτο, άσβηστος φάρος που τους τυφλώνει. Από το άγιο αρτοφόρι ίσως ο μόνος δικαιούχος. Και σήμερα τα τσανάκια της προόδου, οι ρημαχτές, τα καταφέρανε στο μελαγχολείο τους μαθητεύουν τα παιδιά μας. Βγάλ’το από το νου σου, δε σε δικάζουμε για χτες, απλά εσύ γνωρίζεις πόσα ονόματα έχει ο φονιάς μας. Μας χωρίζει η άβυσσος και της ζωής οι απογκρεμιές. Εμείς τα λάφυρα τα θάψαμε νωρίς στα βάλτα. Για εσάς οι σκλαβωτές ονειροπύλη ανοίξανε με πεθυμιές. Φτάνει τα λόγια, απρόφερτα να παραδέρνονται στα ράχτα. Ποιος να ‘χει λίγο τίμιο σπόρο μαζί με λίγο αποκοτιά; Nα του χαρίσω χίλια λόγια μου, να σαρκωθούν μπροστά του. Πότε γιορτάζει η άγια προσμονή, να μεταλάβουμε φωτιά; Μήπως ανταμώσουμε αυτόν που φορούσε τη ψυχή μας στα όνειρά του; Η φλόγα μας δεν έσβησε Κωστή στα βαλτονέρια. Έλαχε η χώρα που μας σώριασαν, της λευτεριάς η μάνα να ‘ναι. Ως άνομοι τιμήσαμε τ’ αλέρωτα μας χέρια μα κοίτα, οι αεροκάμωτοι πως μας περιγελάνε. Μέσα στο τσόφλι δε χωρούμε, έλεγες τότε, Μακρυγιάννη κι ότι απ’ άλλους δρόμους ο κόσμος αυτός θα ξαναγίνει. Δε μέτρησες ότι από βόλι η πληγή ίσως να γιάνει Όμως απ’ τη βολή, το αίμα τρέχει σαν κρήνη.

Για όσους κομπολογιάζουν τις ζωές, το πιο ωραίο το ‘πε ο Λαδάς. «Σκορπιοί να γίνουν τα λεφτά τους και τα χρυσά τους φίδια». Μοιρολογίστρες να τους κλαίνε και δίπλα εσύ να τραγουδάς κι όταν σωπάσεις να καούν εώς και τα κεραμίδια. Ετούτοι, όλοι οι αργυρώνητοι που γινήκαν οργοτόμοι, σύντομα, όσων δε λύγισαν θα ανταμώσουν την οργή. Κατάγναντα όπως οι κορακόφθαλμοι στης λήθης το λατόμι παρθένες Θυσιάζουν χάριν αυτού που ιερουργεί. Κι εγώ, που τόσους μύθους έχω κηδέψει, πάντα μισούσα τη δόξα τη γηροκόμα. Πόσο έχω κουραστεί, πόσο έχω λιγοστέψει. Πώς να σεβαστώ τις ρίζες μου όταν οι καρποί μου σαπίζουνε στο χώμα; Πόσες φορές κλαδεύτηκε τούτος ο λαός κι ωφέλιμη ούτε μία, απ’ τους ασχημονούντες γύρω μας εώς τους κυριευτές. Στων καιρών τα χαλάσματα υπήρχε πάντα κακοσμία και μόνο οι πασίχαροι μοιάζανε θριαμβευτές. Τώρα να δεις που το νερό ήρθε πάνω στο καντήλι και του νου οι κούφιοι με αγριοσύνη πιάσανε όλα τα δερβένια. Τον ενάρετο βίο έχουν κρυψώνα μόνο οι Γραικύλοι, βαριόμοιρες μέρες, για πλάσματα αχυρένια. Τι ωραία ήταν, όταν σαν άγριο άλογο η ζωή γύρω αμολιότανε. Πόσο πεθυμούσα να τη βλέπω να τρέχει, όλων των δεινών μας υπερείχε. Σαν κόρη ανέμελη κι αναβλεψιά του έρωτα περνιότανε, όμως σεβότανε που πλάι της έστω και φτωχούς μας είχε. Δακρύζω ήδη λοιπόν με τους αυριανούς σου θρήνους καταξόδεψες τη σκέψη σου για το θάνατό σου. Πίστη κι υποταγή ορκίστηκες στους καμποτίνους, καταπόδι τους, κάτω για κάτω έσυρες τον ουρανό σου. Μα τ’ άστρα είναι ασάλευτα, απροσμάχητος θυρεός. Απλά δεν ένοιωσες ποτέ, που δακρύζει η στάχτη. Του απείρου πύρη, γνωστή κι ως θεός, πυλώνας φωτός, ορισμός του ενός και του χρόνου αδράχτι. Βλέπεις, γιατί όλοι εσείς από τρόμο αναριγείτε; Οι πρωτοπανηγυριώτες πάντα στο μυαλό τους κρύβουν κι άλλα. Σα νυσταγμένες πόρνες, θα θυμηθείτε, πριν πλυθείτε, όλους όσους περίμεναν λίγο χαρά απόψε στη σάλα. Στέκεστε μπρος στη φωτιά με τα χέρια σας άκαφτα και πλαγιοφεγγαρίζετε να φύγει ο διψασμός σας. Μουστερήδες τρυπωμένοι σε τσουβάλια άραφτα. Στον αγύριστο λοιπόν κι εσείς κι ο κομπασμός σας. Κάλιο ακουμπισμένος στων αλλοτινών να είμαι τα ανθολόγια. Πάνω απ΄το κεφάλι τους σφυρίζανε τα βόλια του εχθρού. Πάνω απ’ τα δικά μας, σφυρίζουνε των λεκιασμένων λόγια, ενώ περιμένουμε το νεύμα ενός «μάγιστρου» γιατρού. Νοιώθω σαν πέτρινο ερημοκλήσι που το γκρεμίζει ο καιρός. Σαν του Στρατήγη τον «Ματρόζο» και το μέγα καημό του. Πεθαίνω διακόσια χρόνια συνεχώς όπως της καλογριάς ο γιός. Κανείς τη τελευταία ανασεμιά δεν θ’ ακούσει απ’ το θεριό του. Στα αδούλωτα θα σβήσουμε κι ούτε ένας λερός στο ξόδι μας. Ο δήμιος στέκεται άδικα δίπλα της καρμανιόλας. Φονιάδες, αφήσαμε, στίχους μας στο πόδι μας γι’ αυτούς που τρέχεις να δαφνοστολίσεις κιόλας. Εσύ που φοβάσαι να θυμηθείς και λατρεύεις να ξεχνάς. Που θες αθάνατος να γίνεις χωρίς γνώση του θανάτου. Σα μαυρισμένα μπακίρια μας κοιτάς και τολμάς να μας προστάζεις με ύφος άρχοντα πρωτοκλασάτου. Μάθε λοιπόν ότι αδερφός είναι ο θάνατος της λευτεριάς και το μονοπάτι προς αυτήν, δικαίωση και πυρανέβασμα. Το ξεμαντάλωμα και το ένστικτο, οι μόνοι τρόποι γιατρειάς. Δε σαμαρώνεται ο Ρωμιός, διψάει για φτέριασμα. Είναι διάπυρη η ζωή μας και καμωμένη μ’ αστραπές κι όσοι απλά ραχατεύουν στο παραγώνι της, δε βλέπουν προκοπές, τη βγάζουν σε μέρες χαλεπές μ’ αποφάγια και ‘πιστρόφια που αφήνουν οι δραγόνοι της. Θα γράφω μέχρι να ξεπέσω σε μονόλογους κενόσοφους , μέχρι από μέσα μου το δάσκαλο για πάντα να τελειώσω. Το νέο ρόλο αναλογίζομαι του ανθρώπου πάνω στους νεκρόλοφους κι αν μετά την προφυλάκιση ετούτη θ’ αγριώσω. Ξεμανταλώστε μωρέ, δεν έχουν κριθεί όλα οριστικά. Πάντα ανοίγονται νέα ρυάκια όταν φράζει μια πηγή. Αν στο τρισκόταδο δουλεύουν οι μουσαφιραίοι μυστικά, ας γίνουμε μια ο καθένας της λευτεριάς παραλογή. »

Commun✮rios

"Το να κλέψει κάποιος τα στοιχεία ενός ατόμου στο Facebook είναι τόσο εύκολο όσο ένα απλό copy paste. Και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο γίνεται."

Πολλές φορές έχουμε δει αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που μας προτρέπουν να αντιγράψουμε και να επικολλήσουμε ένα κείμενο σαν status έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε την προστασία των προσωπικών μας δεδομένων ή να μην διαγραφεί το προφίλ μας κ.ο.κ. Αυτά τα κείμενα είναι συνήθως νομικοφανή αλλά στην πραγματικότητα όχι απλώς δεν εξασφαλίζουν την προστασία μας αλλά είναι ένας τρόπος ώστε να δεχθούμε κακόβουλη επίθεση από χάκερ. Παρακάτω θα σας εξηγήσω πως ακριβώς κάποιος επιτήδειος μπορεί να δημιουργήσει ένα τέτοιο viral κείμενο και να χακάρει τους λογαριασμούς κάθε χρήστη που απλά έκανε copy paste ένα status.

Αρχικά όμως ας ξεκαθαρίσουμε κάτι βασικό.

Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη hacker ή hacking; Σίγουρα έχουμε στο νου εικόνες από ταινίες του Χόλυγουντ με ύποπτους εγκληματίες μέσα σε σκοτεινά δωμάτια γεμάτα οθόνες να πληκτρολογούν με ταχύτητα κώδικα. Αυτό απέχει από την πραγματικότητα. Με την ευρεία χρήση προγραμμάτων firewall και antivirus όπως και την εφαρμογή πρωτοκόλλων ασφαλείας, το hacking βασίζεται περισσότερο στην δημιουργία ενός αισθήματος ψευδής ασφάλειας και εμπιστοσύνης από την πλευρά του χρήστη-θύματος.

Οι χάκερ χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό το λεγόμενο Phishing. Το Phishing είναι ενέργεια εξαπάτησης των χρηστών του διαδικτύου, κατά την οποία ο ‘θύτης’ υποδύεται μία αξιόπιστη οντότητα, καταχρώμενος την ελλιπή προστασία που παρέχουν τα ηλεκτρονικά εργαλεία, και την άγνοια του χρήστη-‘θύματος’, με σκοπό την αθέμιτη απόκτηση προσωπικών δεδομένων, όπως είναι ευαίσθητα ιδιωτικά στοιχεία και κωδικοί.

Αν ήταν εφικτό να αποδώσουμε τον όρο στα Ελληνικά, θα μπορούσαμε κάλλιστα να το αποκαλέσουμε ‘Ηλεκτρονικό Ψάρεμα’, κι αυτό γιατί αγγλικός όρος δεν απέχει πολύ από αυτό. Ο όρος Phishing, που πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον χάκερ Khan C Smith και υιοθετήθηκε στη συνέχεια από όλη την κοινότητα των χάκερς, προέρχεται από το αγγλικό ‘fishing’ (ψάρεμα), καθώς η διαδικασία με την οποία ο θύτης παρουσιάζεται ως η αξιόπιστη οντότητα ώστε να προσελκύσει τους χρήστες, θυμίζει την διαδικασία του δολώματος στο ψάρεμα.

Ας δούμε λοιπόν πρακτικά πως μπορούν να “ψαρέψουν” τα στοιχεία μας και να έχουν πλήρη πρόσβαση στον υπολογιστή μας μόνο και μόνο μέσα από μια ανάρτηση στο Facebook.

Συνήθως το κείμενο έχει αυτή τη μορφή:

“Μην ξεχνάτε Αύριο ξεκινάει ο νέος κανόνας του Facebook όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι φωτογραφίες σας. Μην ξεχνάτε ότι η προθεσμία είναι σήμερα!!! Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε δικαστική διαδικασία εναντίον σας. Ό, τι έχετε δημοσιεύσει θα γίνει δημόσια από σήμερα – συμπεριλαμβανομένων των μηνυμάτων του. Δεν κοστίζει τίποτα άλλο παρά μια απλή αντιγραφή και επικόλληση, καλύτερα ασφαλής παρά συγγνώμη.Δεν παραχωρώ στο Facebook ή σε οποιονδήποτε οργανισμούς που σχετίζονται με το Facebook να χρησιμοποιούν τις εικόνες, πληροφορίες, μηνύματα ή δημοσιεύσεις μου, τόσο στο παρελθόν όσο και στο μέλλον. Με αυτή τη δήλωση, ανακοινώνω στο Facebook ότι απαγορεύεται αυστηρά η αντιγραφή, κοινοποίηση ή λήψη οποιουδήποτε άλλου μέτρου μου με βάση αυτό το προφίλ ή / και το περιεχόμενό του. Το περιεχόμενο αυτού του προφίλ είναι ιδιωτικές και εμπιστευτικές πληροφορίες. Η παραβίαση της ιδιωτικής ζοής μπορεί να τιμωρηθεί από το νόμο: Το Facebook είναι πλέον δημόσιο ίδρυμα. Όλα τα μέλη πρέπει να δημοσιεύσει αυτό το σημείωμα.Αν προτιμάτε, μπορείτε να αντιγράψετε και να επικολλήσετε αυτή

Εάν δεν δημοσιεύσετε μια την δήλωση τουλάχιστον μία φορά, θα επιτραπεί η χρήση των φωτογραφιών σας καθώς και οι πληροφορίες στις ενημερώσεις σας κατάστασης των προφίλ.

ΜΗΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ. Αντιγραφή και επικόλληση.Ο νέος αλγόριθμος επιλέγει τους ίδιους λίγους ανθρώπους – περίπου 25-που θα διαβάζουν τις αναρτήσεις σας.

Γι ‘ αυτό:Κρατήστε το δάχτυλό σας σε αυτή τη δημοσίευση και θα εμφανιστεί ” αντιγραφή “. Πατήστε ” αντίγραφο “. Στη συνέχεια πηγαίνετε στη σελίδα σας, ξεκινήστε μια νέα δημοσίευση και πληκτρολογήστε τα δάχτυλ Το “Εισάγετε” θα εμφανιστεί, πατήστε Εισαγωγή.Αυτό θα παρακάμψει το σύστημα.”

Τι μας λέει αυτό το κείμενο;

Αρχικά είναι γεμάτο από λάθη, ορθογραφικά και συντακτικά. Άρα ο χρήστης που θα το εμπιστευτεί θα αδιαφορήσει ή δε θα υποψιαστεί ότι ένα υποτιθέμενο Νομικό κείμενο είναι γεμάτο λάθη. Άρα είναι σχετικά εύπιστος.

Το δεύτερο point που μπορούμε να πάρουμε είναι ότι το κείμενο καλεί το χρήστη σε μια πράξη. Να κάνει κάτι, αντιγραφή και επικόλληση. Άρα ο Hacker, γνωρίζει ότι όσοι κάνουν αντιγραφή και επικόλληση το κείμενο ακολουθούν εύκολα οδηγίες χωρίς να το πολυσκεφτούν Αυτό είναι πολύ σημαντικό και αξίζει να το κρατήσουμε στο μυαλό μας.

Το τρίτο point είναι ότι με την αντιγραφή και επικόλληση ο Hacker μπορεί να κάνει μια απλή αναζήτηση στο facebook με βάση το κείμενο και να βρει ένα προς ένα τα προφίλ που το έχουν αναρτήσει στα προφίλ τους ΔΗΜΟΣΙΑ. Άρα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γνωρίζουν ούτε για τις βασικές παραμέτρους ασφάλειας του facebook όπως ιδιωτική ανάρτηση.

Ο hacker θα πάρει όσα στοιχεία υπάρχουν στα προφίλ αυτά. Συνήθως είναι: όνομα, επώνυμο και περιοχή. Με μια απλή αναζήτηση στο Google μπορεί να βρει με βάση αυτά τα τρία στοιχεία: τηλέφωνο και email. Αυτό γίνεται είτε μέσω μηχανών αναζήτησης τηλεφώνου, επαγγελματικών καταλόγων, τυχαίων αναρτήσεων.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι αυτή η διαδικασία γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού. Έτσι σχεδόν άμεσα ο hacker έχει τα πλήρη στοιχεία σας. Σας στέλνει λοιπόν ένα email το οποίο φαίνεται να προέρχεται από το facebook. Μπορεί ακόμα να προέρχεται και από κάποια διεύθυνση της μορφής account @ facebook.safety.com. Φαινομενικά το email μοιάζει να έρχεται από το facebook αλλά στην πραγματικότητα έρχεται από άλλη σελίδα. Στο email λοιπόν σας ζητάει να αλλάξετε τον κωδικό σας ώστε να γίνει πιο ασφαλής ο λογαριασμός σας. Και ακολουθεί ένας σύνδεσμος που αν το πατήσετε οδηγήστε στην κεντρική σελίδα του facebook και σας ζητάει να κάνετε login με τον κωδικό σας για να κάνετε τις αλλαγές.

Η σελίδα αυτή μπορεί να μοιάζει με το facebook, μπορεί ακόμα και το url της να είναι του facebook αλλά να είναι απλά μια αντιγραφή που έχει ως σκοπό να κλέψει τους κωδικούς σας. Αν το κάνετε τότε ο hacker έχει πρόσβαση όχι μόνο στο λογαριασμό σας αλλά πιθανό και σε υπόλοιπες σελίδες που έχετε κάνει Login μέσω facebook, άλλους λογαριασμούς email και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και στο κινητό σας ή τον υπολογιστή σας.

Ακόμα όμως και αν ΔΕΝ βάλετε τα στοιχεία σας έστω το να κάνετε κλικ είναι αρκετό για να πάρει κάποιος τον έλεγχο του υπολογιστή σας.

Αυτός είναι ένας απλός τρόπος που μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος για να ψαρέψει τα στοιχεία σας. Είναι τόσο απλός που (δεν το προτείνουμε σε καμία περίπτωση) μπορεί να το κάνει κάποιος εντελώς άσχετος με το hacking ή το phishing. Και να έχει αποτέλεσμα.

Άρα είναι απολύτως απαραίτητο να ΜΗΝ κάνουμε τέτοιου είδους αναρτήσεις και να σκεφτόμαστε πολύ καλά ότι κάθε μας κλικ, ακόμα και σε γνωστές σελίδες μπορεί να οδηγήσει στην υποκλοπή στοιχείων μας.

Του Αχιλλέα Μπούκη 

Το πιο πολύτιμο αγαθό που υπάρχει σήμερα στον κόσμο δεν είναι το πετρέλαιο, ο χρυσός ή τα κρυπτονομίσματα αλλά η πληροφορία. Δεδομένου του αυξανόμενου χρόνου που περνούν οι καταναλωτές στο διαδίκτυο και της ευκολίας της καταγραφής των πληροφοριών σε αυτό, οι διάφορες πλατφόρμες κοινωνικής και επαγγελματικής δικτύωσης ή αναζήτησης πληροφοριών (π.χ. Google, Amazon, Linkedin, Facebook), καταγράφουν αναλυτικά την διαδικτυακή παρουσία των χρηστών τους, χωρίς πολλές φορές να το γνωρίζουν ούτε οι ίδιοι οι χρήστες. Έρευνες δείχνουν πως αλγόριθμοι βασιζόμενοι σε δεδομένα από το Facebook, με 10 μόνο likes μπορούν να αξιολογούν με μεγαλύτερη ακρίβεια κάποιον από ότι ένας συνάδελφος του, με 70 likes να αξιολογούν κάποιον καλύτερα από ένα φίλο του και με 150 likes να γνωρίζουν την προσωπικότητα κάποιου καλύτερα από τα μέλη της οικογενειάς του. 

Τα δεδομένα όμως αυτά δεν χρησιμοποιούνται, όπως θα περίμενε κανείς, μόνο για σκοπούς διαφήμισης, ώστε οι πλατφόρμες αυτές να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα των διαφημιστικών μηνυμάτων τους, να εξατομικεύσουν το περιεχόμενο των ιστοσελίδων τους ή να προτείνουν πιο ελκυστικά προιόντα σε κάθε χρήστη. Τα δεδομένα εκατομμυρίων καταναλωτών συλλέγονται συστηματικά και χρησιμοποιούνται από εταιρείες (τις λεγόμενες data brokers), οι οποίες αποκομίζουν ακόμη μεγαλύτερα οικονομικά οφέλη, δίνοντας πρόσβαση σε τρίτους στις προσωπικές πληροφορίες εκαττομυρίων καταναλωτών που διαθέτουν. Ένα πρόσφατο τέτοιο παραδείγμα είναι η Cambridge Analytica, που παράνομα απέκτησε πρόσβαση σε δεδομένα χρηστών από το Facebook με σκοπό να προωθήσει την εκστρατεία εκλογής ενός υποψηφίου προέδρου των ΗΠΑ. 

Οι data brokers αποτελούν ένα νέο τύπο εταιρειών που έχει αναδυθεί στο παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα. Οι εταιρείες αυτές συλλέγουν, διαχειρίζονται και πωλούν συστηματικά δευτερογενή δεδομένα καταναλωτών τα οποία διαθέτουν σχετικά με το δημογραφικό, ψυχογραφικό και οικονομικό τους προφίλ, όπως λογαριασμούς email και τηλεφωνικούς αριθμούς, το υλικό που ποστάρουν οι χρήστες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τις δανειακές υποχρεώσεις τους, τις προσωπικές συνήθειες τους, την κατάσταση της υγείας τους, κτλ. Τα δεδομένα αυτά για κάθε χρήστη προέρχονται από το συνδυασμό πληροφοριών από πληθώρα πηγών όπως τα κοινωνικά δίκτυα, την πλοήγηση των χρηστών στο ίντερνετ, παρόχους χρηματοοικονομικών υπηρεσιών αλλά και μέσω διάφορων εφαρμογών (apps) στα κοινωνικά δίκτυα (βλέπε Faceapp), ανοιχτές σε πρόσβαση βάσεις δεδομένων και αρχεία (π.χ. απογραφές πληθυσμού), τα δεδομένα αγορών από πελάτες, κτλ. Στη συνέχεια, ο τεράστιος αυτός όγκος πληροφοριών γύρω από την προσωπική, επαγγελματική και κοινωνική ζωή του κάθε χρήστη χρησιμοποιείται για τη δημιουργία εξατομικευμένων προφίλ, τα οποία μπορούν να αξιολογήσουν με μεγάλη ακρίβεια την αγοραστικές επιλογές και μελλοντικές ανάγκες (π.χ. ιατρικές) του κάθε χρήστη. Για παράδειγμα, η εταιρεία διαχείρισης δεδομένων Acxiom έχει διαθέσιμες πληροφορίες εώς και από 3000 διαφορετικές πηγές για κάθε έναν από τους περίπου 500 εκατομμύρια καταναλωτές που βρίσκονται στη βάση δεδομένων της. 

Οι εταιρείες αυτές λειτουργούν σαν μεσάζοντες και πωλούν τα δεδομένα  αυτά σε τρίτους, όπως παραδείγματος χάριν, ασφαλιστικές εταιρείες, εταιρείες παροχής χρηματοοικονοικών υπηρεσιών μέχρι και παρόχους ιατρικών υπηρεσιών. Αυτό μάλιστα γίνεται χωρίς απαραίτητα να διασφαλίζουν την ανωνυμία των δεδομένων, κάνοντας εύκολη την σύνδεση τους με τους πραγματικούς καταναλωτές. Για παράδειγμα, μια ερευνήτρια πρόσφατα αγόρασε από μια τέτοιο μεσάζοντα, την USDate, τα διαδικτυακά προφίλ ενός εκατομμυρίου πελατών ενός site γνωριμιών για μόλις €136. 

Το μέγεθος της αγοράς δευτερογενών δεδομένων και πληροφοριών μεταξύ των εταιρειών υπολογίζεται στα 200 δισ. δολλάρια. Έρευνες δείχνουν πως η αγορά τέτοιων δευτερογενών στοιχείων ξεκινά από 0,20 δολλαρια ανά καταναλωτή, ανάλογα με το προφίλ και τις καταναλωτικές συνήθειές του. Σε περιπτώσεις που κάποιος διαθέτει ιδιόκτητο σπίτι ή έχει βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό οι τιμές απόκτησης των προσωπικών δεδομένων μπορούν να κοστίσουν εως και αρκετά δολλάρια για κάθε καταναλωτή. Για παράδειγμα, οι εταιρείες παροχής υπηρεσιών υγείας χρησιμοποιούν συχνά τέτοια δευτερογενή δεδομένα ώστε να τιμολογούν διαφορετικά τα προγράμματα υγείας που προσφέρουν στους πελάτες τους, ανάλογα με τις πιθανότητες που έχει κάποιος να χρειαστεί ιατρική περίθαλψη. Παρομοίως, οι ασφαλιστικές εταιρείες χρησιμοποιούν τέτοια δευτερογενή δεδομένα τιμολογώντας διαφορετικά κάθε νέο πελάτη ανάλογα με το ρίσκο που προκύπτει βάσει του ιστορικού και του διαδικτυακού προφίλ του. Μάλιστα, έχοντας αποκτήσει δεδομένα για εκατομμύρια πελάτες απο διάφορες πηγές, πολλές από τις data brokers έχουν αρχίσει να χρεώνουν καταναλωτές, εάν επιθυμούν να αφαιρέσουν τα στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει για καθέναν από αυτούς από τις βάσεις δεδομένων τους. 

Παρά την πρόσφατη αναβάβμιση της ευρωπαικής νομοθεσίας για την προστασία των προσωπικών δεδομένων (βλέπε GDPR) , η συγκέντρωση και διαχείριση τόσο αναλυτικών πληροφοριών για εκατομμύρια καταναλωτές από εταιρείες που τις χρησιμοποιούν κατά το δοκούν, δεν είναι μόνο επικίνδυνη αλλά και άδικη, καθώς τους επιτρέπει να επωφελούνται οικονομικά από τα προσωπικά δεδομένα καταναλωτών, που πολλές φορές έχουν πάρει χωρίς την συγκαταθέση τους. 

*Ο Αχιλλέας Μπούκης είναι Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Sussex, Ηνωμένο Βασίλειο